← Poradniki dla par

Metoda Gottmana

Incydenty godne pożałowania — jak rozmawiać po trudnym zdarzeniu?

Celem nie jest ponowne rozegranie kłótni ani ustalenie jednej wersji prawdy. Chodzi o zrozumienie, co przeżywała każda osoba, wzięcie odpowiedzialności i stworzenie bezpieczniejszego planu na przyszłość.

W Metodzie Gottmana trudną kłótnię lub raniące zdarzenie można przepracować za pomocą rozmowy Aftermath of a Fight or Regrettable Incident — „Po kłótni lub incydencie godnym pożałowania”. Rozmowa ma pomóc parze zrozumieć zdarzenie bez ponownego wchodzenia w konflikt.

Zanim zaczniecieSprawdźcie gotowość

Nie rozpoczynajcie, jeżeli któreś z Was jest nadal zalane emocjami, chce udowodnić swoją rację albo ukarać partnera. Najpierw potrzebne jest uspokojenie ciała i gotowość do słuchania.

  • Czy potrafię mówić spokojnie o swoim doświadczeniu?
  • Czy chcę zrozumieć partnera, nawet jeśli widzę sytuację inaczej?
  • Czy jestem gotowy mówić bez przekonywania i oskarżania?
  • Czy mamy czas i miejsce bez rozpraszaczy?
Umowa przed rozmową„Nie będziemy ustalać, kto ma rację. Spróbujemy zrozumieć, co wydarzyło się w każdym z nas.”

01Nazwijcie uczucia

Każda osoba mówi wyłącznie o tym, co czuła podczas zdarzenia. Na tym etapie nie wyjaśnia przyczyn, nie komentuje uczuć partnera i nie przedstawia argumentów.

Możesz powiedzieć„Czułem złość, bezradność i osamotnienie.”
„Czułam się niezrozumiana, krytykowana i przytłoczona.”
„Byłem zalany emocjami i chciałem uciec z rozmowy.”

02Opowiedzcie swoje dwie rzeczywistości

Każde z Was opisuje własne doświadczenie: co zauważyło, jak zrozumiało sytuację i czego potrzebowało. Są to dwie subiektywne perspektywy — żadna nie musi być jedyną prawdą.

Słuchający nie poprawia szczegółów i nie odpowiada własną wersją. Najpierw podsumowuje to, co usłyszał, a następnie znajduje przynajmniej jedną część perspektywy partnera, którą potrafi uznać.

Walidacja bez zgadzania się ze wszystkim„Rozumiem, że kiedy podniosłem głos, poczułaś się zaatakowana.”
„Z Twojej perspektywy wyglądało to tak, jakbym Cię ignorował.”
„Mogę zrozumieć, dlaczego to było dla Ciebie bolesne.”

03Rozpoznajcie wyzwalacze i ich historię

Wyzwalacz to fragment obecnej sytuacji, który uruchomił szczególnie silną reakcję. Często dotyka wcześniejszych doświadczeń: bycia nieważnym, porzuconym, kontrolowanym, zawstydzanym albo niesprawiedliwie ocenianym.

Pomocny schemat„Kiedy wydarzyło się…, uruchomiło się we mnie uczucie… Znam je z wcześniejszych sytuacji, kiedy… Dlatego zareagowałem tak silnie.”

Partner słucha tej historii z empatią. Nie używa jej później jako argumentu ani diagnozy przeciwko drugiej osobie.

04Weźcie odpowiedzialność za swoją część

Każda osoba szuka własnego udziału w eskalacji — nawet jeśli uważa, że odpowiedzialność nie rozkłada się po równo. Pomocne jest nazwanie zarówno wcześniejszego obciążenia, jak i konkretnego zachowania.

Odpowiedzialność zamiast obrony„Byłem bardzo zestresowany i wszedłem w rozmowę bez cierpliwości.”
„Nie powiedziałam wprost, czego potrzebuję, a potem zaczęłam krytykować.”
„Wycofałem się bez wyjaśnienia i zostawiłem Cię samą z napięciem.”
„Przepraszam za mój ton. Rozumiem, że Cię zranił.”

05Stwórzcie konstruktywny plan

Na końcu każde z Was odpowiada na dwa pytania: co ja mogę zrobić inaczej oraz co partner może zrobić, aby następnym razem było bezpieczniej? Prośby powinny być konkretne, możliwe i sformułowane pozytywnie.

Przykład planu„Następnym razem wcześniej powiem, że jestem przeciążony.”
„Poproszę o przerwę bez wychodzenia i podam godzinę powrotu.”
„Gdy zobaczysz, że milknę, zapytaj: «Potrzebujesz chwili czy mojego wysłuchania?»”

Karta rozmowyPięć zdań, które prowadzą przez proces

  1. „Podczas tego zdarzenia czułem/czułam…”
  2. „Moja perspektywa wyglądała tak… Czy możesz powiedzieć, co usłyszałeś/usłyszałaś?”
  3. „Uruchomiło się we mnie… To uczucie znam z…”
  4. „Mój udział w tym zdarzeniu polegał na… Przepraszam za…”
  5. „Następnym razem ja zrobię… i proszę Cię o…”

Ważne: ćwiczenie nie jest odpowiednie w trakcie przemocy, gróźb, przymusu, kontroli ani wtedy, gdy jedna osoba boi się reakcji partnera. Nie służy również do wymuszania przebaczenia lub szybkiego „zamknięcia” poważnej krzywdy. W takich sytuacjach najważniejsza jest ocena bezpieczeństwa i profesjonalna pomoc.

Źródło metody: opracowanie na podstawie materiałów The Gottman Institute dotyczących Aftermath of a Fight oraz Manage Conflict: The Aftermath of a Fight.

Pierwszy krok

Po trudnych zdarzeniach wracacie do tej samej kłótni?

Podczas terapii pomagam parom przejść przez rozmowę po konflikcie tak, aby zrozumienie, odpowiedzialność i plan na przyszłość zastąpiły walkę o jedną wersję wydarzeń.

Umów konsultację